|
|
|
|
Inleiding
Het is langer dan 15 jaar geleden dat scheepsbouwmeester
Willem Vos op bezoek ging bij de burgemeester van Lelystad. Hij was al bij heel
veel burgemeesters geweest. Steeds met de zelfde
vraag. Of ze hem wat geld en
een plekje konden geven om een Oost-Indiëvaarder te bouwen. Een
Oost-Indiëvaarder is een schip uit de 17e eeuw. Niemand zag iets in zijn plan.
Maar de burgemeester van Lelystad wel. En zo kreeg hij een stuk grond in
Lelystad. Op de plek waar Willem Vos toen met zijn medewerkers begon was toen
alleen maar kaal polderland. Nu staat daar de Batavia werf voor Ambachtelijke
scheepsbouw. Het is een organisatie met enkele honderden medewerkers. Heel veel
jonge mensen hebben hier een opleiding gekregen in scheepstimmeren,
beeldsnijden, zeilmaken en nog allerlei andere dingen. Zo wordt er niet alleen
gewerkt aan de bouw van schepen, maar ook aan de scholing en opleiding van jonge
vakmensen. In 1995 was de Batavia klaar. Het schip is toen door Koningin Beatrix
gedoopt met water uit de Indische oceaan en te water gelaten. Meestal ligt de
Batavia te schitteren voor de werf. Maar in september 1999 is de Batavia voor
korte tijd naar Australië gebracht. Daar lag ze tijdens de Olympische spelen in
Sydney. Ook kwamen er toen heel veel Australische bezoekers naar de Batavia
kijken. In april 2001 is de Batavia weer terug in Lelystad. Nu wordt er gewerkt
aan de 7 Provinciën, dit is een oorlogsschip uit 1665. De kiel van de 7
provinciën is op 17 mei 1995 gelegd, het duurt zeker 10 jaar voor hij af is. In
1999 is de Bataviawerf samengaan werken met het NISA, samen noemen ze zich het
Nationaal Scheepshistorisch centrum. |
|